Ana Sayfa Arama Galeri Video Yazarlar
Üyelik
Üye Girişi
Yayın/Gazete
Yayınlar
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Namaz Vakitleri Puan Durumu
WhatsApp
Sosyal Medya
Uygulamamızı İndir
LİYA

Sivas’ın Ötesine Geçen Siyaset

Cem Tağluk yazdı

Cem Tağluk yazdı

Bir zamanlar CHP için, “Sivas’ın ötesine geçemez” denirdi. Bu söz, siyasi tartışmaların değişmez klişelerinden biriydi. Öyle ki, sanki Sivas’ta görünmez bir seçim sınırı vardı; partinin otobüsü oraya kadar gidiyor, sonra navigasyon “rota tamamlandı” diyordu.

Kemal Kılıçdaroğlu döneminde ise parti, kendi seçmeninin dışına çıkıp farklı siyasi görüşlerden insanlara kapı aralamaya çalıştı. Merkez sağdan muhafazakara, milliyetçiden sosyal demokrata kadar farklı kesimlerle konuşmanın yolları arandı. Bu yaklaşımın kusursuz olduğu söylenemez; siyasette zaten kusursuzluk arayan, sandıkta değil laboratuvarda sonuç beklemelidir. Ama partinin yüzde 20–25 bandındaki oyunu büyütme ve daha geniş bir seçmen kitlesine ulaşma arayışında bu açılımın payı olduğu da inkar edilemez.

2023 Cumhurbaşkanlığı seçiminde Kılıçdaroğlu’nun aldığı oy, kesin sonuçlara göre yüzde 47,82’ydi. Yani “yüzde 48” ifadesi yuvarlak bir anlatım; sonuç, yüzde 48’e oldukça yakındı. Bu oy, farklı siyasi çevrelerin aynı aday etrafında buluşabildiğini gösterdi. Elbette bu tabloyu tek kişinin hanesine yazmak doğru olmaz. İttifakların, adayların, örgütlerin ve seçmenlerin ortak etkisi vardı. Ama farklı kesimlere ulaşma siyasetinin de bu geniş tablonun oluşmasına katkı sunduğu açıktı.

Yerel seçimlerde de büyükşehirler, bu siyasetin en görünür sahnesi oldu. Ankara’da Mansur Yavaş, İstanbul’da Ekrem İmamoğlu; farklı seçmenlerin destek verebildiği adaylar olarak öne çıktı. Mansur Yavaş’ın 2019’da Ankara’yı kazanması, CHP’nin yalnızca kendi geleneksel seçmenine seslenerek ulaşamayacağı bir sonucun mümkün olduğunu gösterdi. Siyaset bazen en güzel dersi sandıkta verir: “Beni yıllardır tanıyorsun; bir de komşunu dinle bakalım.”

2024 yerel seçimlerinde CHP’nin 14 büyükşehir belediyesini kazanması da, partinin büyükşehirlerde kurduğu geniş seçmen ilişkilerinin önemini yeniden ortaya koydu. İstanbul’dan Ankara’ya, İzmir’den başka kentlere uzanan bu tablo, yerel siyasetin yalnızca parti kimliğiyle değil; adayın güven vermesi, hizmet beklentisi ve farklı seçmenlerle kurduğu bağla da şekillendiğini hatırlattı.

Mansur Yavaş örneğinde bu denge daha da belirgindi. Kimi seçmen onun belediyecilik anlayışına, kimi sakin üslubuna, kimi de siyasi kimliğinin farklı kesimlerde karşılık bulmasına destek verdi. Bir belediye başkanının başarısını tek bir siyasi etikete sığdırmak, Ankara trafiğini tek kavşağa bağlamaya benzer: Kağıt üzerinde mümkün, sahada pek gerçekçi değil.

Kılıçdaroğlu’nun partiyi daha geniş bir seçmen kitlesine açma çabası eleştirilebilir; açılan kapıdan kimlerin, ne kadar içeri girdiği ayrıca tartışılabilir. Fakat partiyi yalnızca kendi yüzde 20–25’lik alanında tutup “Burası bize yeter” demekle, büyükşehirlerde kazanmak ve Türkiye’nin farklı bölgelerinde karşılık bulmak kolay değil. Siyasette kapıyı kapatmak basittir; zor olan, içeri giren farklı seslerle aynı masada oturabilmektir.

Belki de asıl mesele şuydu: CHP, “Bize benzeyenler gelsin” demekten “Bu ülkenin farklı insanlarıyla ortak bir şey kurabilir miyiz?” sorusuna doğru ilerledi. Bu soruya verilen yanıt her zaman başarılı olmadı; ama büyükşehirlerdeki sonuçlar ve 2023’te yüzde 48’e yaklaşan oy, bu arayışın siyasette karşılıksız kalmadığını gösterdi

$EsenHaber = is_array($EsenHaber ?? null) ? $EsenHaber : array();