Her Çöp, Çöp Değildir!

-Sevgilim bu çöp poşeti nerede? Hiçbir yerde yok. Lütfen çöpe atmadığını söyle.

-Neden? Yoksa bana yüzük alıp içine mi koydun?

-Hayır  beş milyon yen koydum.

-Saçma sapan konuşma, bak işine.

-Ben saçma sapan konuşmuyorum! Beş milyon yen koydum içine. Nerede?

-Ben nereden bileyim onun içine para koyduğunu. Ayyyyyy attım ben onu konteynıra.

-Ne attın mı?

-Tabi çöp poşetini atmadan önce senden onay almam gerekirdi değil mi?

-Hayır tabi ki. Ama saat 22.00’ dan önce poşeti çıkarmazdın. Ona güvenmiştim.

-Ben de zaten poşet olduğu için 22.00’dan önce çıkardım.

-Heh! Aferin sana! Ne yapacağız şimdi? Paralarım paralarım… gitti paralarım gitti! Sen beni kalpten öldüreceksin kadın! Ay ben fena oluyorum. Bayılacağım sanırım!

-Ayılıp bayılma da gidip çöpleri almışlar mı diye bakalım. Saat daha 21.50. Belki erken gelmedilerse almamışlardır. Hala bir şansımız var bence. Bey ne şapşal adamsın! Hiç çöp poşetinin içine para konur mu?

-Ne bileyim ben ettik bir cahillik. Git bak, yoksa kalbim dayanmayacak.

-Dayan dayan! Pencereden gördüm. Orada duruyor.

-Heh iyi! Ne? Çöp arabası yaklaştı! Koş koş yakala onları!

-Hay Allahım! Çöpümüzü almayın! Bırakın çöpümüzü! Gideyim de neden çöpümüzün peşinde olduğumuzu öğrenmesinler.

-Aha! Vallahi attı çöp arabasına çöpü!

-Durun durun! O çöp torbası bana lazım! Atmayın durun, gitmeyin çöpçü bey bekleyin. Allahım… hah yetiştim işte. Pardon, bu çöp yanlışlıkla şey oldu. Ehehehe hadi iyi akşamlar sizeeee…

-Tövbe tövbe… iyi akşamlar bayan. Allah akıl fikir versin! Madem çöpünüzü seviyorsunuz neden atıyorsunuz? Evinizde biriktirin değil mi ama?

-İnanın şu an, bu çöpe, o akıldan daha çok ihtiyacım var. Teşekkür ederim. Çok sağolun. Biz çöpüne düşkün insanlarız da… ondan şey oldu. Allah razı olsun. Akılsız kocanın cezasını da akılsız karısı çekermiş. Çöpümüze kavuştuk şükür. Bey! Allah seni bildiği gibi yapsın. Çöpümüze kavuştuk. Yarısı da benimdir, onu kurtaran benim çünkü. Ona göre!