Bir insanın değerini doğduğu şehir, yaptığı meslek ya da toplumsal konumu belirlemez. Asıl değer, insanın duruşunda, emeğinde ve başkalarına gösterdiği saygıda saklıdır.
Bazı sözler vardır; yalnızca muhatabını incitmekle kalmaz, toplumun vicdanında da derin izler bırakır. Söylenen her kelime, bazen sahibinin düşünce dünyasını ortaya koyarken hedef alınan kişinin duruşunu da daha görünür hâle getirir.
Ceyda Bölünmez Çankırı’ya yönelik kullanılan ayrımcı ve küçümseyici ifadeler, tam da böyle bir tartışmanın kapısını araladı.

Bir kadını memleketi üzerinden tanımlamak, kimliğini küçümsemek, emeğini ve temsil ettiği makamı yok saymak hangi anlayışın ürünüdür? Bir kadının siyaset yapmasını, söz söylemesini ve yaşadığı kentin geleceğine ilişkin fikir üretmesini hazmedemeyen bir dilin eşitlik, demokrasi ve insan onuruyla bağdaşması mümkün müdür?
Burada mesele yalnızca bir milletvekiline yöneltilen sözler değildir. Asıl mesele, insanların doğdukları şehirler ve yaptıkları işler üzerinden sınıflandırılmaya çalışılmasıdır.
Mardinli olmak bir eksiklik değildir. Alın teriyle hayatını kazanan bir insanın mesleği de küçümsenecek bir unsur değildir. Hiçbir insanın değeri, nerede doğduğuna ya da hangi işi yaptığına göre ölçülemez.
EMEĞİN KÜÇÜĞÜ, BÜYÜĞÜ OLMAZ!
Unutulmamalıdır ki midye satarak evine ekmek götüren bir insanın emeği de milletvekilliği yapan bir kadının mücadelesi de aynı insanlık onurunun parçasıdır. Hiçbir meslek diğerinden aşağı değildir. Hiçbir memleket insanı daha az değerli kılmaz.
İnsanları meslekleriyle küçümsemek, aslında emeğin ne anlama geldiğini göz ardı etmektir. Oysa bu ülkenin her köşesinde, her meslek grubunda alın teri döken milyonlarca insan vardır. Toplumu ayakta tutan da tam olarak bu emektir.
AKADEMİK UNVAN, İNSANA ÜSTÜNLÜK DEĞİL SORUMLULUK YÜKLER
Bir başka önemli konu da kullanılan dilin kimden geldiğidir. Akademik unvan sahibi olmak, insana başkalarını küçümseme hakkı vermez. Bilgi sahibi olmak kadar insanı anlamak, farklılıklara saygı duymak ve kelimelerin ağırlığını bilmek de önemlidir.
Özellikle gençlere örnek olması beklenen akademisyenlerin kullandığı dil, daha fazla özen ve sorumluluk gerektirir.
BİR KADININ KÖKLERİNDEN UTANMASI DEĞİL, ONLARLA GURUR DUYMASI GEREKİR
Ceyda Bölünmez Çankırı’yı bu tartışmada yalnızca bir milletvekili olarak değil, kendi kimliği ve kökleriyle toplumda yer edinmiş bir kadın olarak da değerlendirmek gerekiyor.
Bir kadının nereden geldiği değil, nasıl bir duruş sergilediği önemlidir. Köklerinden güç alan, kimliğini saklamayan, çalışmaktan ve üretmekten vazgeçmeyen kadınların varlığı toplumun zenginliğidir.

Mardin’in kadim kültürü, tarihî birikimi, insanının misafirperverliği ve değerleri birkaç küçümseyici cümleyle tarif edilemez. O toprakların kadınları da tarih boyunca emekleri, sabırları ve mücadeleleriyle var olmuştur.
Kadınların siyasette, iş dünyasında, akademide ve hayatın her alanında söz sahibi olması bir ayrıcalık değil, eşit yurttaşlık hakkıdır. Bu hakkın önüne küçümseyici ifadelerle set çekilemez.
SON SÖZ: BÜYÜKLÜK, BAŞKASINI KÜÇÜLTMEK DEĞİL, İNSAN KALABİLMEKTİR
Bir kadını küçülterek büyüyemezsiniz. Bir insanı memleketiyle aşağılayarak kendinizi yüceltemezsiniz. Bir mesleği küçümseyerek emeğin değerini ortadan kaldıramazsınız.
Ceyda Bölünmez Çankırı’ya söylenecek en anlamlı söz belki de şudur: Köklerinizden, kimliğinizden ve kadın olmanın onurundan güç alarak yolunuza devam edin.
Çünkü insan bazen kendisini anlatmak için uzun cümlelere ihtiyaç duymaz. Duruşuyla, nezaketiyle ve mücadelesiyle konuşur.
Gerçek büyüklük, başkasını aşağı çekmekte değil, kimseyi aşağılamadan kendi yolunda yürüyebilmektedir.
Ve bazen bir kadının en güçlü cevabı, kendisini küçültmeye çalışanların seviyesine inmeden başı dik yürümeye devam etmesidir.


YORUMLAR