Vagondaki Ben’im

Nereye gitmem gerektiğini biliyorum. Yüreğimin götürdüğü yer neresiyse oraya gitmeliyim. Ben gitmem. Kafam gider, gövdem gider, ayaklarım gider. Ben kalırım. Çünkü bana senin kalbin dışında her yer yabancı Füsun. Tek senin gözlerinin ışığında, ruhum bulur huzur. Tek sen ol istedim hayatımda. Nasıl bir şeymiş aşk? Bir insan annesinden, babasından, kardeşinden çok sever mi? Ona deli divane olur mu? Oluyormuş. Şimdi bir fidyeci ailemi ve Füsun’u kaçırsa ,dese ki sadece birini kurtarabilirsin. Seç birini dese kimi seçerim ben Füsun? Bence psikologlar beni anlar. Füsun’u seçtiğim için. Yeni kuracağım ailenin bir ferdi Füsun’dur çünkü. Henüz daha oluşum aşamasında. Ondan şimdi derdim ki ; annem. Ama biz evlensek mesela Füsun’la, o zaman… evlensek. Neden evlenemedik senle Füsun? Bak ben seksenbeş yaşındayım. Aile maile kalmadı bende. Sen kaldın mı? Neredesin ki? Sen de tahtalı köye tek gidişlik bilet mi aldın? Biletleeeeeeeeeerrrr , dedi kondüktör. Biletleri getiririz, sakin ol kondüktör. Bunun da görevi sanki çok önemliymiş gibi yapması… aslında doğru olan bu. Yani iş ahlakı… yaptığın şeyi layıkıyla yapmak. Sen de bende bu huyu sevmez miydin Füsun? Bahçemi bir bahçıvan gibi düzenler, arabama bebeğime bakar gibi bakardım. Sen de bunu görüp bana imrenmez miydin?

Sana yazdığım şiirler hala kutuda Füsun. Nasıl da aşık olmuşum ben derim ve bakarım kutuya. Sonra belki sorarsın, aşık olduğun şanslı kadın kimdi diye… kim olacak Füsun? Yüreğime bu kadar içten dokunan kaç insan tanıyabilirim? Sen yerini bilmez misin Füsun? Mutluluğumuza gölge düşmesin, annem seni kıskanmasın diye onu asla bulamayacağı bir yere sakladım. Şimdi sen de bakmak ister misin bu kutuya? Kutuyu nereden mi buldum? Kurabiye kutusu bu. Benim gençliğimde kurabiye kutularına özen gösterirlerdi. Sonra bir de okulca gittiğimiz bir film vardı. ‘Kurabiye’ idi ismi. Çok özel kurabiyeler yaparken kadın, sen benim koluma girmiştin. Başın omzumda, elin koluma dolanmış. Terleyen ellerim, yerinden çıkacakmış gibi atan kalbim, panik atak  geçirdiğimin kanıtı değildi. Hayır. Aşıktım Füsun sana! Deli oluyordum senin için. Seni sevdiğim için, bir gün aşkımdan başka hiçbir şeyim kalmasa bile, şikayet etmezdim ben Füsun.

Kondüktör biletleri kontrol etti. Hiçbir sorun yok. Tek bir sorun kaldı. O da sensin Füsun! Aşkımız sonsuza kadar sürse de  ben yine beklerim. Hep beklediğim gibi. Sen de gelmezsin. Hiç gelmediğin gibi. Kapılar açıktır sana halbuki sonuna kadar ama sen kapıyı görmeden uzaklara kaçarken Füsun, ben aşkımdan kıvranır ağlarım. Üzme beni Füsun. Gel artık kal yanımda. Bak yüzüme, tut elimi. Gel gidelim kaçalım buradan. Hiçbir yere ait olmak istemem, senin kalbinin içi dışında. Sensin benim tek yaşama nedenim. Çünkü sadece sen varken attı kalbim. Görmedin mi duymadın mı? Füsun diye bağırıyor halbuki her attığında. Ve sen benim biriciğim , rüyalarında unutma beni, sana nasıl aşık olduğumu… en azından orada buluşalım seninle. Başka bir yer kalmamışsa bize şu koca dünyada, rüyalarımızda buluşuruz biz de ne var yani? Hem zaten oralardan güzel kaç yer var ki? Sen gördüğüm rüyalarda bile eşi benzeri olmayan bir insansın. Ben de senin diğer yanınım. Yanıma gel, yanıma. Ondan başka güç tanımam ben. Anladınız mı? Var mı aşktan büyüğü? Varsa söylesin bir cengaver. Ama yoktur bilirim. Ondan sevgili Füsun sen sen ol, bil ki bu kalp seni her şeyinle her halinle çok sevdi. Senin iki güvercin gibi ellerini , yıldızlar kadar parlak gözlerini, ince belini, hiç çıkarmadığın siyah çerçeveli gözlüklerini, koluna taktığın saati çok sevdi bu kalp. Sen de onu sev olur mu? Yalnızlık zor çünkü Füsun. Yalnızlıktan nefes alamıyorum. Yalnızlık bana ağır bir yük, altında eziliyorum. Bir tek sensin kurtarıcım. Seni sezince yanımda ağrı kalmıyor, sol yanımda. Gel çocuk gel. Atlı karıncalara binelim. El ele tutuşup dönelim. Ve sensin gönlümün bitanesi. Sadece sen!